Zo is het. En eigenlijk...het heeft wel wat. Het moet wat anders, dat zeker. Maar toch: er is iets. Iets dat we niet mogen verliezen.

Wat dan? Het lijkt ons de schakering. De schakering van de gebouwtjes op het terrein. Een aangenaam 'samen staan' van gebouwtjes. Een schaakspel in verre staat. Het is die topografie (samenzetten) dat ons echt wel aanspreekt. Dat iets heeft.